



Χθες πήραμε τον παραλιακό δρόμο προς το Μεξικό. Η μέρα ήταν καταπληκτική, πολύς ήλιος, ωραία κύματα, ο αέρας μύριζε ιώδιο, γρασίδι, ψάρι, δεντρολίβανο...μέχρι την παλιά πόλη του San Diego, "birthplace of California", που μύριζε κυρίως τηγανητές πατάτες. Κατάλαβα το νόημα του τραγουδιού California Dreaming. Το ελληνικό καλοκαίρι δεν παίζεται, αλλά υπάρχει και άλλο είδος καλοκαιριού, σ'αυτό τρως crab cakes και πίνεις μαργαρίτα και όταν πέφτει ο ήλιος ξεπαγιάζεις.



Το απόγευμα, στη La Hoya, ήταν σα να συμμετείχα σε γύρισμα του National Geographic. Πολλές φώκιες είχαν τα μικρά τους μαζί, που όπως είναι πάντα τα παιδιά, αντι να ξεκουράζονται, έπαιζαν.

0 comments:
Post a Comment