Λαθραναγνώστης

Ιδού ένα μάθημα δημιουργικής γραφής

Κανόνας πρώτος: Μη χρησιμοποιείτε άνω τελείες. Πρόκειται για ερμαφρόδιτες τραβεστί που δεν παριστάνουν απολύτως τίποτα. Το μόνο που κάνουν είναι να επιδεικνύουν ότι έχετε πάει στο πανεπιστήμιο.

Αντιλαμβάνομαι ότι μερικοί από σας μπορεί να δυσκολευτείτε ν'αποφασίσετε αν κάνω πλάκα ή όχι. Γι'αυτό, από τούδε και στο εξής, όποτε θα κάνω πλάκα, θα σας το λέω.

Για παράδειγμα, καταταγείτε στην Εθνοφρουρά ή στους Πεζοναύτες κι εκεί διδάξτε τους τη δημοκρατία. Κάνω πλάκα.

Όπου να'ναι θα μας επιτεθεί η Αλ Κάιντα. Αφήστε τις σημαίες να κυματίζουν αν έχετε. Αυτό φαίνεται ότι πάντα τους τρομάζει. Πάλι κάνω πλάκα.

Εάν θέλετε να πληγώσετε πραγματικά τους γονείς σας και δεν έχετε τα κότσια να γίνετε γκέι, το λιγότερο που μπορείτε να κάνετε είναι να ασχοληθείτε με τις τέχνες. Δεν κάνω πλάκα. Οι τέχνες δεν ενδείκνυνται για να βγάλει κανείς το ψωμί του. Είναι ένας πολύ ανθρώπινος τρόπος να γίνει η ζωή πιο υποφερτή. Μια τέχνη, ασχέτως του πόσο καλά ή άσχημα την ασκείτε, είναι ένας τρόπος να κάνετε την ψυχή σας ν'ανθίσει, προς χάρη του Θεού. Τραγουδήστε στο μπάνιο. Χορέψτε στη βροχή. Αφηγηθείτε ιστορίες. Γράψτε ένα ποίημα σ'ένα φίλο, ακόμα κι αν είναι άθλιο. Κάντε το όσο καλύτερα μπορείτε να το κάνετε. Θα λάβετε ασύγκριτη ευχαρίστηση. Θα έχετε δημιουργήσει κάτι.

Ένας άνθρωπος χωρίς πατρίδα, Kurt Vonnegut